Skarbek-Ważyński Kazimierz

Mężczyzna 1821 - 1826  (~ 5 lat)


Info o osobie    |    Mapa wydarzenia    |    Wszystko    |    PDF

  • Nazwisko Skarbek-Ważyński Kazimierz 
    Urodzenie czer. 1821  Taboryszki, oszmiański, wileńskie, Polska (obecnie Litwa) Wyszukaj wszystkie osoby powiązane z tą lokalizacją 
    • Urodzony we dworze dziedzicznym taboryskim
    <a href='https://www.youtube.com/watch?v=08d_n48Dta8'><font color='blue'>Taboryszki. Dwór Skarbek Ważyńskich dzisiaj i dawniej</font></a>
    Taboryszki. Dwór Skarbek Ważyńskich dzisiaj i dawniej
    Chrzest Taboryszki - kościół pw. św. Michała Archanioła, oszmiański, wileński, Polska (obecnie Litwa) Wyszukaj wszystkie osoby powiązane z tą lokalizacją 
    Odsłuchaj:<a href='https://www.radio.bialystok.pl/reportaz/index/id/122226'><font color='blue'> 
Perła Taboryszek' - historia kościółka w Taboryszkach</font></a><br>Przeczytaj:<a href='https://kurierwilenski.lt/2018/07/04/pamiatka-rodu-wazynskich-w-taboryszkach-kosciol-pw-sw-michala-archaniola/'><font color='blue'> Pamiątka rodu Ważyńskich w Taboryszkach – kościół pw. św. Michała Archanioła</font></a>
    Odsłuchaj: Perła Taboryszek" - historia kościółka w Taboryszkach
    Przeczytaj: Pamiątka rodu Ważyńskich w Taboryszkach – kościół pw. św. Michała Archanioła

    Taboryszki to niewielka wieś w malowniczej części Litwy, gdzie Polacy stanowią większość. Prawie 80 procent mieszkańców to Polacy. 10 procent stanowią Litwini, pozostała część mieszkańców to Rosjanie i Białorusini.
    Przyjechać tu warto z kilku powodów: są tu pozostałości dworów, wspaniałe krajobrazy, zanurzoną w przeszłości polskość, ślady malarki Anny Krepsztul, a przede wszystkim najstarszy na Litwie drewniany kościółek sprzed kilku stuleci. Swoją posługę kapłańską zaczynał tu błogosławiony ksiądz Michał Sopoćko w 1914 roku. Kościół wybudowano w 1770 roku, był fundacją dla karmelitów podpisaną przez Michała Skarbek- Ważyńskiego. Ród Ważyńskich pamiętany jest w Taboryszkach, a w samym kościele mnóstwo jest śladów dawnych właścicieli. Kościół, choć stary, nigdy nie był badany przez historyków i archeologów. Jest w nim mnóstwo „skarbów” do opisania i opowiedzenia. I ślady karmelitów bosych.
    Opowiada o nim obecny proboszcz, ks. Waldemar Uluczkiewicz oraz mieszkańcy.
    Płeć Mężczyzna 
    Wydarzenia Źródło: Z lat minionych - szkice (od str 172), autor - Mieczysław Jałowiecki

    Kondycja majątku Taboryszki w 1913 roku, za rządów jego dziedzica - Skarbka-Ważyńskiego Józefa Edwarda Antoniego

    "...Po za sprawami bankowymi musiałem załatwić pewną sprawę obywatelską dotyczącą młodego Skarbek-Ważyńskiego nieobliczalnego utracjusza, właściciela pięknych Taboryszek położonych na pograniczu powiatu Lidzkiego i Oszmiańskiego w odległości paru mil od Biniakon.
    Wuj Hipolit Gieczewicz z Wiazynia był oficjalnym opiekunem Ważyńskiego a nie mogąc ze swoim pupilem dać sobie rady uprosił Karola Wagnera z Solecznik, Józefa Borowskiego, właściciela Trybańc i mnie, abyśmy przeprowadzili lustrację Taboryszek, spisali protokół z naszych oględzin i niezwłocznie mu przesłali
    Umówiłem się z Karolem Wagnerem, moim kolegą z Arkonji, że zajadę do niego do Solecznik, gdzie przybędzie Józef Borowski i we troje udamy się do Taboryszek...
    Dzień był ładny, więc Karol zaproponował abyśmy pojechali konno do Taboryszek, wózek z memi walizkami, bo z Taboryszek miałem jechać dalej do Oszmieny, dążyły za nami.
    Na tle zieleni lip i kasztanów ukazały się białe ściany niewielkiego ale przepięknego murowanego z epoki Stanisławowskiej dworu.
    Wjechaliśmy pomiędzy dwa świerzo wymurowane słupy bramy wjazdowej i ujrzeliśmy kilku murarzy zajętych budową nowego oparkanienia. Spotkał nas na ganku młody Ważyński ubrany jak do konia i zaprosił do wnętrza.
    Nie mogę powiedzieć abym był zachwycony porządkami panującemi we dworze. Kilka psów myśliwskich wylegiwało się w salonie na pięknych stylowych, pokrytych spłowiałym i podartym już jedwabnym, kiedyś zapewne bardzo cennym, materjałem. Sieć pajęczyn omotała wiszące na ścianach obrazy i portrety antenatów. Kurze były zapewne od wieków nie ścierane.
    A przecież rodzina Skarbków Ważyńskich, była kiedyś szeroko znana i spokrewniona a nie jeden z Ważyńskich miał poważne urzędy za czasów Rzeczypospolitej.
    To co ujrzałem było jak by ilustracją do opisu dworu "Nozdriewa" w Martwych Duszach Gogola, znakomitego rosyjskiego autora i satyryka.
    - Widzę że stawiasz nowe murowane ogrodzenie. - rzekł na przywitanie Karol.
    - A jakżę doprowadzam rezydencję do porządku, powiem tobie otwarcie, że to mnie kosztuje drogo. Pod słupami bramy wjazdowej zamurowałem w fundamentach po cztery butelki szampana z każdej strony i to nie byle jakiej marki.
    - Pierwszy raz słyszę o takiej melioracji - rzekł zgorszony Karol
    - To na szczęście rzekł - Ważyński.
    Nie będę opisywał stanu gospodarstwa. Była to mieszanina głupoty, nieporządku niezaradności wrzystko razem było psa warte, choć majątek był piękny a gleby jak na powiat Lidzki wcale dobre.
    Wzięliśmy się we troje do Ważyńskiego, powiedzieliśmy mu szczerze co myślimy o nim i jak oceniamy jego gospodarstwo i spisaliśmy protokół z naszych oględzin, który podpisaliśmy i zmusiliśmy Ważyńskiego aby również podpisał co bardzo niechętnie uczynił. Protokół Karol Wagner zabrał z sobą aby pierwszą pocztą odesłać do Hipolita Gieczewicza do Wiazynia.
    W całym tym chaosie i nieporządku gospodarczym jedynie stajnie wyróżniała się czystością. Stało tam kilka koni wyjazdowych i wierzchowców a sąsiednia wozownia zapchana była wehikułami różnych krzałtów zacząwszy od staroświeckiej karety skończywszy na bryczkach, amerykanach, rajetonach i linijkach.
    Pożegnawszy się z Wagnerem i Borkowskim siadłem do amerykanu i czwórka kurtyzowanych kasztanów szybko dowiozła mnie do Oszmiany..." 
    Zgon 23 gru. 1826  Taboryszki, oszmiański, wileńskie, Polska (obecnie Litwa) Wyszukaj wszystkie osoby powiązane z tą lokalizacją 
    Akt zgonu<br>Ważyński Kazimierz
    Akt zgonu
    Ważyński Kazimierz

    Pogrzeb 24 gru. 1826  Taboryszki - cmentarz parafialny, oszmiański, wileńskie, Polska (obecnie Litwa) Wyszukaj wszystkie osoby powiązane z tą lokalizacją 
    Ważyński Kazimierz - nagrobek
    Ważyński Kazimierz - nagrobek

    W roku 1826 w Wilnie Opat Benedykt Lenartowicz dedykował "na pociechę smutnych rodziców Jww Ważyńskich b. marszałków powiatu Oszmiańskiego" wiersz pt. "Kazio Aniołek"
    Niestety, jak dotąd nie udało nam się trafić na tekst wiersza.
    ID osoby I3053  Warzyńscy
    Ostatnia modyfikacja 13 wrz. 2022 

    Ojciec Skarbek-Ważyński Marcin,   ur. 27 paź. 1796,   d. 8 list. 1873, Folwark Ościukowszczyzna, wileńsko - trocki, wileńskie, Polska (obecnie Litwa) Wyszukaj wszystkie osoby powiązane z tą lokalizacją  (Wiek 77 lat) 
    Matka Skarbek-Ważyńska Tekla z d. Umiastowska,   ur. 1799,   d. 7 lip. 1865, Taboryszki, oszmiański, wileńskie, Polska (obecnie Litwa) Wyszukaj wszystkie osoby powiązane z tą lokalizacją  (Wiek 66 lat) 
    Ślub 19 maj 1815  Taboryszki - kościół pw. św. Michała Archanioła, oszmiański, wileński, Polska (obecnie Litwa) Wyszukaj wszystkie osoby powiązane z tą lokalizacją 
    ID rodziny F629  Arkusz rodzinny  |  Wykres rodzinny

  • Mapa wydarzenia
    Łącze do Google MapsUrodzenie - czer. 1821 - Taboryszki, oszmiański, wileńskie, Polska (obecnie Litwa) Łącze do Google Earth
    Łącze do Google MapsChrzest - - Taboryszki - kościół pw. św. Michała Archanioła, oszmiański, wileński, Polska (obecnie Litwa) Łącze do Google Earth
    Łącze do Google MapsZgon - 23 gru. 1826 - Taboryszki, oszmiański, wileńskie, Polska (obecnie Litwa) Łącze do Google Earth
    Łącze do Google MapsPogrzeb - 24 gru. 1826 - Taboryszki - cmentarz parafialny, oszmiański, wileńskie, Polska (obecnie Litwa) Łącze do Google Earth
     = Łącze do Google Earth 
    Legenda szpilek  : Adres       : Miejsce zamieszkania       : Miejscowość       : Powiat       : Województwo       : Państwo       : Nie ustawione